Mια ομάδα νευροεπιστημόνων του Harvard Medical Scool, μαζί με συνεργάτες στο Χιούστον και την Κίνα, έδειξαν έναν τρόπο αντιμετώπισης της έντονης φλεγμονής, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη, καρδιακές παθήσεις, αρθρίτιδα, καρκίνο και άλλες σοβαρές ασθένειες: τον βελονισμό. «Η φλεγμονή πρέπει να ρυθμίζεται με ακρίβεια», λέει ο καθηγητής νευροβιολογίας Qiufu Ma, της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ και του Ινστιτούτου Καρκίνου Dana-Farber.
Κατά τη διάρκεια πειραμάτων σε ζώα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο βελονισμός ενεργοποιεί διαφορετικές νευρικές οδούς που μπορούν είτε να καταστέλλουν είτε να προάγουν τη φλεγμονή, ανάλογα με το πού, πότε και πώς χρησιμοποιείται. Η εργασία τους αποκάλυψε ότι η διέγερση με βελονισμό μπορεί να μειώσει τη συστηματική φλεγμονή σε ποντίκια που βιώνουν καταιγίδα κυτοκινών, μια ακραία ανοσοαπόκριση στην οποία το σώμα απελευθερώνει γρήγορα περίσσεια φλεγμονωδών πρωτεϊνών. (Τέτοια επικίνδυνη και μερικές φορές θανατηφόρα φλεγμονή είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της σήψης και έχει παρατηρηθεί με τον COVID-19. βλ. «Raw and Red Hot», Μάιος-Ιούνιος 2019, σελίδα 46.)
Ο βελονισμός χρησιμοποιεί λεπτές βελόνες για να διεγείρει σημεία στην επιφάνεια του σώματος που στέλνουν νευρικά και βιοχημικά σήματα στα αντίστοιχα όργανα και συστήματα. Η παραδοσιακή κινεζική ιατρική περιγράφει αυτή τη διαδικασία ως ενίσχυση της ροής της ενέργειας (τσι) μέσω αόρατων καναλιών μεσημβρινών για τη βελτίωση της υγείας. Η πρακτική χρησιμοποιείται παγκοσμίως για να βοηθήσει στην ανακούφιση από τον πόνο, την κατάθλιψη, τη ναυτία, τα πεπτικά προβλήματα και άλλες παθήσεις και έχει ενσωματωθεί σε ορισμένα μέρη της δυτικής ιατρικής.
Με βάση την έρευνα που διεξήχθη αλλού τις τελευταίες δεκαετίες, το εργαστήριο του Ma – εφάρμοσε τον «ηλεκτροβελονισμό», στον οποίο ήπιο ηλεκτρικό ρεύμα περνά ανάμεσα σε δύο βελόνες βελονισμού, σε ποντίκια με έντονη φλεγμονή από λοίμωξη που προκαλείται από βακτήρια. Οι ερευνητές κατέληξαν, μεταξύ άλλων, στη διαπίστωση ότι τρεις παράγοντες – ο χρόνος της θεραπείας, η τοποθέτηση των βελόνων βελονισμού και η ένταση της διέγερσης -, μπορούν να παράγουν σημαντικά διαφορετικά αποτελέσματα στη ρύθμιση της φλεγμονής.
Για τον Ma, τα συλλογικά ευρήματα των μελετών, σηματοδοτούν ότι η πρακτική του βελονισμού 3.000 ετών – κάθε άλλο παρά λαϊκή ιατρική – έχει μια επιστημονική βάση που θα μπορούσε τελικά να γίνει κατανοητή. Αυτός είναι ένας γρίφος που ελπίζει να διερευνήσει περαιτέρω, μέσω βασικής έρευνας σε ζώα και συνεργασίας με κλινικούς συνεργάτες για να εξετάσει πώς οι θεραπείες βελονισμού θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να «βελτιστοποιήσουν» τη φλεγμονή.
